«Διπλό» της Ισπανίας!

Ως πολιτική νίκη αλλά και αποτέλεσμα των ελληνικών αντιδράσεων θεωρείται το «χαλαρό» μνημόνιο στην Ισπανία. Επαναδιαπραγμάτευση του δικού της ζήτησε κι επίσημα η Ιρλανδία.

Μετά την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, οι αδυσώπητες πιέσεις των αγορών υποχρέωσαν και την Ισπανία, τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, να προσφύγει στους γνωστούς μας «δανειστές».

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Κομισιόν συμφώνησαν με τη Μαδρίτη για πακέτο οικονομικής βοήθειας, προκειμένου να διασωθεί το τραπεζικό της σύστημα. Το ύψος της βοήθειας από τα δύο ευρωπαϊκά ταμεία ενδέχεται να φθάσει τα 100 δισ. ευρώ.

Παρ’ όλα αυτά, το διαφορετικό στην ισπανική περίπτωση είναι ότι η κυβέρνηση της χώρας κατάφερε να μπει σε ένα μνημόνιο αρκετά πιο χαλαρό σε σύγκριση με το ελληνικό που είναι και το πιο «σκληρό».

Και λέμε πολύ πιο χαλαρό, επειδή ο συντηρητικός πρωθυπουργός Ραχόι πέτυχε αφενός να αφήσει απέξω το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και αφετέρου οι δύο δανειστές να μην απαιτήσουν επιπλέον μέτρα λιτότητας ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια.

Οι μικρές αλλά τόσο σημαντικές λεπτομέρειες φανερώσουν ότι όλο το παρασκήνιο που παίχθηκε τα 24ωρα πριν την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Μαδρίτης και Βρυξελλών δεν είχε να κάνει με αν οι Ισπανοί θα ζητούσαν, τελικώς, βοήθεια, αλλά με τους όρους του πακέτου στήριξης.

Την ίδια στιγμή που γινόταν γνωστό ότι οι δανειστές υπέκυπταν, ουσιαστικά, στους Ισπανούς, για λόγους περισσότερο πολιτικούς παρά οικονομικούς, εμφανίσθηκαν οι Ιρλανδοί.

Αυτοί που μπήκαν την ίδια χρονιά με εμάς στο μνημόνιο ζήτησαν, απαιτητικά, επαναδιαπραγμάτευση «εδώ και τώρα».

Όσο για την Ελλάδα, παρουσιάζεται μια ιδανική χρονική συγκυρία, να επιχειρήσει να απεμπλακεί από τα βάρβαρα μέτρα του μνημονίου, τα οποία το μόνο που έκαναν, 40 μήνες τώρα, είναι να φέρουν την εθνική οικονομία αλλά και την κοινωνία στο χείλος της καταστροφής.

Ανδρέας Μορφόπουλος