Ένα παιχνίδι, μία χρονιά για Μίλαν και Μιχαΐλοβιτς

Στις 21 Μαΐου στο στάδιο «Ολίμπικο» της Ρώμης, οι «ροσονέρι» έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν στην κατάκτηση ενός τίτλου μετά από 5 χρόνια και να «σώσουν» μία χρονιά η οποία μέχρι στιγμής μοιάζει κατεστραμμένη.

Μαζί με την ομάδα, την ευκαιρία να σώσει την θέση του έχει και ο Σίνισα Μιχαΐλοβιτς ο οποίος ανήμερα της εορτής των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης τα παίζει «όλα για όλα».

Ξεκίνημα με... μεγάλες προσδοκίες

Στις 3 Ιουλίου του 2015, με τον Σέρβο να αναλαμβάνει χρέη τεχνικού, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι δήλωνε «με την επιλογή Μιχαΐλοβιτς λέμε στους οπαδούς πως στόχος μας είναι να μονομαχήσουμε με τη Γιουβέντους για το πρωτάθλημα».

Την 1η Οκτωβρίου μάλιστα παρέχοντας επιπλέον στήριξη ανέφερε ότι «δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα με τον Μιχαΐλοβιτς, είναι ένας αξιόλογος άνθρωπος και ικανός προπονητής».

Όταν το κλίμα.. «στράβωσε»

Το καλό κλίμα δεν άργησε να χαλάσει, στροφή 90 μοιρών και λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα έρχεται το πρώτο «βέλος».

«Είμαι πολύ απογοητευμένος με τον Μιχαΐλοβιτς και με την εικόνα της ομάδας γενικά», τα λόγια του «Καβαλιέρε» μέσω των οποίων έστειλε μήνυμα με τον αποδέκτη να είναι προφανής.

Τρεις μήνες μετά η «απογοήτευση» συνεχίζεται παρά το ότι μεσολάβησε ένα πραγματικά καλό, αλλά βραχύβιο όπως αποδείχθηκε, διάστημα. «Είμαι απογοητευμένος από τον τρόπο παιχνιδιού. Ελπίζω κάτι να αλλάξει σύντομα», είπε ο «Presidente», στέλνοντας ακόμα μία προειδοποιητική βολή.

Η «περίοδος χάριτος» μέχρι την 21η Μαΐου

Αυτό το «κάτι» υπήρχε σκέψη να είναι ο προπονητής, με τον νυν τεχνικό των ακαδημιών και πρώην ποδοσφαιριστή των «ροσονέρι» Κρίστιαν Μπρόκι να είναι το μεγάλο φαβορί για την διαδοχή.

Δεν είναι άλλωστε μυστικό η μεγάλη επιθυμία του προέδρου της Μίλαν να δει να κάθεται στον πάγκο ένας «αλενατόρε» που θα προέρχεται από τα σπλάχνα του συλλόγου.

Το εγχείρημα με τους Ζέεντορφ και Ιντζάγκι απέτυχε, ο καημός παραμένει. Η τελική απόφαση και με γνώμονα πως κανείς δεν επιθυμεί να «καεί» η επιλογή Μπρόκι για το μέλλον, είναι η παραμονή του «Μίχα» μέχρι το τέλος της σεζόν, με τον τελικό του Κυπέλλου να κρίνει και το μέλλον του όσον αφορά την παραμονή του ή όχι στην τεχνική ηγεσία.

«Εφόσον κατακτήσει το τρόπαιο θα αξίζει να μείνει», τόνισε ο Μπερλουσκόνι θεωρώντας όμως εξίσου σημαντικό και το παιχνίδι πρωταθλήματος με αντίπαλο τους «μπιανκονέρι».

Ο αντιπρόεδρος της ομάδας, δεξί χέρι και φίλος του «Καβαλιέρε», Αντριάνο Γκαλιάνι ανέλαβε μέρος της ευθύνης ως διοικητικό στέλεχος αναφέροντας «ίσως δεν αποκτήσαμε τους σωστούς ποδοσφαιριστές» δίνοντας ένα «άλλοθι» στον Μιχαΐλοβιτς.

Εντοπίζοντας το «πρόβλημα»

«Οι παίκτες που αγωνίζονται στο χώρο της μεσαίας γραμμής δεν μπορούν να αποδώσουν αυτά που χρειάζεται το σύστημα του Μιχαΐλοβιτς. Μπορεί να μην είναι οι κατάλληλοι γι'αυτό το σύστημα, ίσως όμως και να μην έχουν την απαιτούμενη ποιότητα».

Τα λόγια αυτά δεν προέρχονται από κάποιον τυχαίο αλλά από ένα «μύθο» του πάγκου της ομάδας, τον Αρίγκο Σάκι και η πραγματικότητα, που εκφράζεται μέσα από τα νούμερα, τον δικαιώνει.

Μετά την αποχώρηση των Ντε Γιονγκ και Νοτσερίνο και με τον Πόλι παροπλισμένο, η τριάδα των χαφ αποτελείται κυρίως από τους Μοντολίβο, Κούτσκα και Μπερτολάτσι οι οποίοι συνολικά έχουν σημειώσει σε 30 αγωνιστικές 2 γκολ!

Κανένα ο Μοντολίβο και από ένα οι εκάστοτε «παρτενέρ» του Ιταλού μέσου και μάλιστα με κεφαλιά. Σε αυτό βέβαια οφείλεται το γεγονός πως δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, κάτι που ίσως είναι εντολή του προπονητή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μπερτολάτσι ο οποίος στην αναμέτρηση με την Κιέβο στη Βερόνα (0-0), είχε ένα εξαιρετικό σουτ που κατέληξε στο δοκάρι δείχνοντας τις δυνατότητες του ποδιού του. Σε ολόκληρο το Καμπιονάτο όμως το έχει δοκιμάσει μόλις 11 φορές, όταν όλοι θυμούνται το σπουδαίο τέρμα που είχε πετύχει στο «Σαν Σίρο» με τη φανέλα της Τζένοα με σουτ από απόσταση.

Το χειρότερο είναι πως η μεσαία γραμμή δεν παράγει, αδυνατώντας να «ταΐσει» τους επιθετικούς. Μεγάλο ρόλο σε αυτό παίζει και ότι όλες οι μπάλες περνούν από τα πόδια του Χόντα που είναι αυτός που θα δώσει την τελική πάσα, όπως και ο Μποναβεντούρα, παίκτες που επίσης κινούνται σε «ρηχά νερά».

Γίνεται έτσι εύκολα αντιληπτό γιατί οι επιθετικοί δυσκολεύονται στο σκοράρισμα, αφού η μπάλα δύσκολα φτάνει σε αυτούς. Από τη στιγμή που το ποδόσφαιρο που παίζει η ομάδα δεν αρέσει στον πρόεδρο, εκτός από το μερίδιο ευθύνης που φέρει ο προπονητής, το υπόλοιπο βάρος πέφτει στους παίκτες και κυρίως σε αυτόν που τους επέλεξε.

Δημήτρης Λιαργκόβας