Διαμαντίδης: «Κι άλλους τίτλους»

Διψασμένος για τίτλους δήλωσε στην επίσημη ιστοσελίδα της Euroleague, ο Δημήτρης Διαμαντίδης, τρεις εβδομάδες μετά την κατάκτηση του τροπαίου. Ο MVP του Final-4 της Βαρκελώνης, μίλησε για τις ατομικές του διακρίσεις, για τα όσα θυμάται από το ματς του τελικού με την Μακάμπι, για τους στόχους του Παναθηναϊκού, ενώ εξήγησε τους λόγους για τους οποίους κάλεσε τον Μάικ Μπατίστ και τον Κώστα Τσαρτσαρή δίπλα του στην απονομή, ώστε να σηκώσουν μαζί την κούπα.


Διαβάστε αναλυτικά τα όσα είπε ο Καστοριανός γκαρντ των «πράσινων»:


Δημήτρη, είχες αρκετό χώρο για τα βραβεία με τα οποία επέστρεψες σπίτι σου από τη Βαρκελώνη;

«Ναι είχα αρκετό χώρο… (γέλια). Υπάρχει χώρος για κάθε ένα από αυτά. Δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα».


Πέρασε από το μυαλό σου πως ίσως κανένας επαγγελματίας αθλητής δεν έχει πάρει τόσα πολλά βραβεία σε 24 ώρες;

«Ούτε καν το σκέφτηκα. Το μόνο πράγμα που με απασχολούσε ήταν η κατάκτηση της Euroleague. Πριν τον τελικό, με ποιον τρόπο θα καταφέρουμε να πάρουμε την κούπα και μετά το ματς πως τελικά το καταφέραμε. Αυτό ήταν το μόνο που περνούσε από το μυαλό μου, πριν και μετά, το ίδιο πράγμα, ο στόχος μας. Ναι, είχα κάποιες ατομικές διακρίσεις και είμαι χαρούμενος γι’ αυτό, όμως περισσότερο με ενδιέφερε το τρόπαιο για την ομάδα. Το ήθελα πιο πολύ από οτιδήποτε, να δω το Παναθηναϊκό να κατακτά την Euroleague».


Όταν έπαιξες το πρώτο σου ματς στην Euroleague το 2004, οραματίστηκες ποτέ ότι θα είχες τόση επιτυχία;

« Όχι, δεν μπορούσα να σκεφτώ έτσι. Αυτό που σκεφτόμουν, κυρίως, είναι ότι είχα έρθει σε μία τελείως διαφορετική ομάδα από την Ηρακλή, ο οποίος ήταν η ομάδα που αγωνιζόμουν πριν. Ο Παναθηναϊκός είχε διαφορετικούς στόχους και το μόνο πράγμα που σκεφτόμουν ήταν πως θα βοηθήσω την ομάδα. Ήξερα ότι ο Παναθηναϊκός στόχευε ψηλά και ο προσωπικός μου στόχος ήταν να βρω έναν τρόπο για να τον βοηθήσω. Δεν σκεφτόμουν τις ατομικές διακρίσεις. Δεν πέρασε καν από το μυαλό μου, όχι».


Ζήτησες από τον Μάικ Μπατίστ και τον Κώστα Τσαρτσαρή να σε… βοηθήσουν να σηκώσεις το μεγαλύτερο, το πιο σημαντικό τρόπαιο, αυτό της Euroleague. Γιατί;

«Η απάντηση είναι εύκολη… Γιατί είναι δύο παίκτες που παίζουν τα περισσότερα χρόνια για λογαριασμό του Παναθηναϊκού. Είναι περισσότερα χρόνια στην ομάδα από εμένα και νομίζω ότι το δικαιούνταν να είναι εκεί. Το άξιζαν απόλυτα!»


Τώρα μερικές εβδομάδες μετά, τι θυμάσαι περισσότερο από το παιχνίδι του τελικού κόντρα στην Μακάμπι;

«Την αλήθεια; Θυμάμαι τα πάντα! Δεν μπορώ να ξεχωρίσω μία φάση, μία στιγμή, ένα καλάθι… Θυμάμαι όλο το παιχνίδι, κάθε στιγμή του».


Απέμενε ένα λεπτό και η Μακάμπι σας είχε μειώσεις στους πέντε πόντους. Μετά από ένα τάιμ άουτ, έδωσες ασίστ στον Μάικ Μπατίστ που ήταν μόνος του και ο οποίος πέτυχε δύο πόντους και στη συνέχεια έκλεψες την μπάλα και εκτέλεσες βολές για να κάνεις το 64-73. Πως κατάφερες να κάνεις τα 10 πιο σημαντικά δευτερόλεπτα να δείχνουν τόσο εύκολα;

«Υπάρχουν στιγμές μέσα σε ένα παιχνίδι που ο καθένας κάτι ό,τι μπορεί για να βοηθήσει την ομάδα. Απλά έκανα αυτό το οποίο το παιχνίδι με… οδηγούσε να κάνω. Κάνω ό,τι μπορώ για να βοηθήσω την ομάδα μου και τους συμπαίκτες μου. Μπορεί να είναι μία πάσα σαν αυτή στον Μπατίστ, γιατί είδα ότι ήταν μόνος του εκείνη την δεδομένη στιγμή. Μπορεί να είναι ένα κλέψιμο, με λίγη βοήθεια από τους συμπαίκτες μου, στο συγκεκριμένο παιχνίδι από τον Μάικ και τον Νικ Καλάθη, ο οποίος ακούμπησε πρώτος την μπάλα και διευκόλυνε τα πράγματα για μένα ώστε να την κλέψω. Υπάρχουν στιγμές στη διάρκεια του αγώνα που κάνεις ό,τι μπορείς για να βοηθήσεις την ομάδα σου. Αυτού του είδους οι αντιδράσεις δεν είναι προϊόν σκέψης. Είναι μία ακαριαία αντίδραση με βάση τα όσα συμβαίνουν στο ματς».


Έκανες νέο ρεκόρ σε φάιναλ φορ με 18 ασίστ. Αυτό είναι ένα ρεκόρ που πρέπει να σου αρέσει, σωστά;

«Μ’ αρέσει να πασάρω. Είναι ένα από τα στοιχεία του παιχνιδιού μου που μου αρέσει. Αυτό είναι σίγουρο. Όμως δεν είναι το μόνο πράγμα που μου αρέσει να κάνω. Εξαρτάται από το παιχνίδι και που αυτό μπορεί να σε οδηγήσει. Μ’ αρέσει να πασάρω, αλλά επίσης μ’ αρέσει να κλέβω την μπάλα ή και να σκοράρω. Το ίδιο το παιχνίδι σου λέει στην ουσία τι πρέπει να κάνεις».


Παρόλο που δεν σου αρέσει να μιλάς για τις ατομικές σου διακρίσεις, έγινες ο τρίτος παίκτης που αναδεικνύεται πολυτιμότερος παίκτης σε δύο Final-4, μαζί με τον Τόνι Κούκοτς και τον Ντέγιαν Μποντίρογκα. Τι ότι το όνομα σου βρίσκεται μαζί με αυτά τα δύο, τι σημαίνει για σένα;

«Είναι μεγάλη τιμή για μένα να ανήκω σε αυτό το μικρό «κλαμπ» με αυτούς του δύο σπουδαίους παίκτες! Όμως η μεγαλύτερη τιμή για μένα είναι που η ομάδα μου έχει κατακτήσεις την Euroleague έξι φορές, τρεις εκ των οποίων πανηγύρισα κι εγώ. Νομίζω ότι είναι το πιο σημαντικό από όλα. Όταν η καριέρα σου σταματά αυτό που μετρά είναι οι τίτλοι που κατέκτησες με την ομάδα σου. Και η καριέρα μου δεν έχει τελειώσει ακόμα, όμως είχα το προνόμιο να είμαι μέρος αυτής της ομάδες που πήρε τρία ευρωπαϊκά τρόπαια. Ελπίζω να είμαστε όλοι υγιείς ώστε να κερδίσουμε και άλλους τίτλους».


Καθώς μεγάλωνες, παρακολουθούσες κάποιους παίκτες συγκεκριμένα ώστε να μάθεις από αυτούς;

«Όταν ήμουν μικρός έβλεπα μπάσκετ γιατί μου άρεσε. Δεν παρακολουθούσα κάποιον συγκεκριμένα. Όταν είσαι σε τέτοια ηλικία δεν μπορεί να καταλάβεις κάποια στοιχεία του παιχνιδιού, πως αυτό παίζεται πραγματικά. Βλέπεις τον αγώνα και απλά τον απολαμβάνεις. Νομίζω ότι υιοθέτησα κάποια στοιχεία στο παιχνίδι μου από τους προπονητές μου, όχι από άλλους παίκτες. Όταν πρωτοήρθα στον Παναθηναϊκό, οι προπονητές μου, μου έδειξαν ότι το μπάσκετ μπορεί να παιχτεί με διαφορετικούς τρόπους από εκείνους που ήξερα μέχρι τότε. Μου έδειξαν ότι υπάρχουν άλλα πράγματα που μπορούν να γίνουν και τον τρόπο για να τα κάνω. Είδα ένα μπάσκετ άλλου τύπου, το οποίο μου άρεσε».


Κοιτάζοντας το μέλλον, παρά τα 6 τρόπαια σε 15 χρόνια, ο Παναθηναϊκός δεν έχει κατακτήσει δύο συνεχόμενα. Είναι αυτό ο επόμενος στόχος; Ή ακόμα και να φτάσει τη Ρεάλ Μαδρίτης με 8 τίτλους;

«Ο Παναθηναϊκός πάντα στοχεύει στο Final-4 και από τη στιγμή που φτάνεις μέχρι εκεί έχεις πάντα τις πιθανότητές σου να κατακτήσεις το τρόπαιο. Νομίζω πως στόχος της ομάδας κάθε χρόνο είναι να κατακτά το ελληνικό πρωτάθλημα, το ελληνικό Κύπελλο και να συμμετάσχει στο Final-4 της Euroleague. Είναι κάτι πολύ δύσκολο, όμως οι στόχοι παραμένουν ίδιοι. Είναι δύσκολο να πετυχαίνεις τους στόχους σου κάθε χρόνο καθώς πρέπει να αντιμετωπίσεις πολύ καλές ομάδες. Νομίζω ότι κάθε αθλητής θα ήθελε να παίρνει τον έναν τίτλο πίσω από τον άλλον. Ξέρετε κάποια ομάδα που θα έλεγε όχι σε αυτό; Όμως δεν είναι τόσο εύκολο. Όσον αφορά στα οκτώ τρόπαια της Ρεάλ Μαδρίτης και αν μπορούμε να το κάνουμε εμείς; Είναι εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις. Υπάρχει μεγάλη διαφορά από τις δηλώσεις στην πράξη. Είναι επιθυμία… αλλά και πάλι… μερικές φορές δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχω καταφέρει να πανηγυρίσω τρείς ευρωπαϊκούς τίτλους μέχρι τώρα. Οπότε, ποτέ δεν ξέρεις».