Το τι καταθέτουν οι παίκτες στο γήπεδο… (video)

Ποτέ από το 1971 δεν έχει γίνει ένα ματς ανάμεσα στους δυο μεγάλους αντιπάλους του Μιλάνου με τέτοιες ιδιαιτερότητες όπως το αποψινό.

Γράφει ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος

Πρόλαβα στα τέλη της δεκαετίας του '70 να δω ντέρμπι «Μαντονίνα», όπως αποκαλούν οι Λομβαρδοί τα παιχνίδια Μίλαν - Ιντερ, με Ριβέρα και Ματσόλα αρχηγούς. Οπότε αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς πόσο με συναρπάζουν τέτοιες μονομαχίες, όπου δεν μετρά μόνο η αγωνιστική κατάσταση, αλλά η καρδιά και η ψυχή που καταθέτουν αυτοί που μπαίνουν στο γήπεδο.
Στα τέλη των 80's είδα ντέρμπι με Φαν Μπάστεν, Γκούλιτ και Ράικαρντ από τη μία και Ματέους, Κλίνσμαν και Μπρέμε από την άλλη, αλλά η ένταση που βίωσα περιγράφοντας τον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ που χώρισε την πόλη στη μέση το 2003 μου μένει αλησμόνητη. Ηταν τότε που η μοίρα έκλεισε το μάτι στη Μίλαν και αποφάσισε στις δύο ισοπαλίες 0-0 και 1-1 οι «ροσονέρι» να είναι τυπικά φιλοξενούμενοι και με γκολ του Σεβτσένκο να πάνε στο «Ολντ Τράφορντ» για ιταλικό εμφύλιο με τη Γιουβέντους.

Ποτέ όμως από το 1971 δεν έχει γίνει ένα ματς ανάμεσα στις δύο μεγάλες αντίπαλες του Μιλάνου με τέτοιες ιδιαιτερότητες σαν το αποψινό. Και τότε η Μίλαν είχε νικήσει στον πρώτο γύρο, όπως και τώρα (με τη διαφορά πως τον Νοέμβρη του 1970 η επικράτησή της με 3-0 ήταν εμφατικότερη του 1-0 πριν από λίγους μήνες) και στα τέλη εκείνου του μήνα η Ιντερ, κάνοντας τέταρτη ήττα σε επτά ματς, είχε βρεθεί 7 πόντους πίσω από την πρωτοπόρο Νάπολι και έξι από τη Μίλαν. Με τη διαφορά -σε σχέση με σήμερα- πως η βαθμολογία ήταν 2-1-0, συνεπώς «έκλεινε» και πολύ πιο δύσκολα η ψαλίδα.

Η Ιντερ, ωστόσο μετά τα Χριστούγεννα άρχισε να βρίσκει τα πατήματά της και έκανε σερί νικών και όταν επικράτησε με 2-0 της Μίλαν στο ντέρμπι της 8ης Μαρτίου του 1971, μειώνοντας από τους πρωτοπόρους «ροσονέρι» στον ένα πόντο, είχε φανεί πως η πλάστιγγα έγερνε υπέρ τους. Τα γκολ του Μάριο Κόρσο (με ωραίο φάουλ χαμηλά από το τείχος) και του Ματσόλα (με κοντινή κεφαλιά από πάσα πάλι με το κεφάλι του Μπονινσένια) είχαν τονώσει την αυτοπεποίθηση των «νερατζούρι», οι οποίοι συνέχισαν να κερδίζουν τη στιγμή που η Μίλαν φαινόταν να δυσκολεύεται ακόμη και σε εύκολα ματς. Στις 28 Μαρτίου, η Μίλαν έπαθε νίλα από τη Βαρέζε, στην έκπληξη της σεζόν, μέσα στο «Σαν Σίρο» με 2-1 και η Ιντερ που νίκησε στην Κατάνια την προσπέρασε. Η συνέχεια ήταν η αναμενόμενη και οι «ιντερίστι» πήραν τον τίτλο με άνεση, δύο αγωνιστικές πριν από το τέλος, ξεφεύγοντας με πέντε πόντους.

Η φετινή σεζόν θυμίζει έντονα εκείνη, αφού η Μίλαν έφυγε πολύ μπροστά νωρίς, όταν η Ιντερ είχε πολλά προβλήματα με τον Μπενίτεθ, αλλά η γρήγορη αντίδραση του Μοράτι, που απομάκρυνε τον Ισπανό φέρνοντας τον Λεονάρντο, ήταν καταλυτική. Μετά τα Χριστούγεννα και με την προσθήκη του Πατσίνι, η Ιντερ άρχιζε να σκοράρει πολύ και να νικάει, πράγμα που έφερε πίεση σε όσους ήταν από πάνω. Οταν νίκησε μάλιστα στα υπολειπόμενα ματς που είχε, τα οποία όφειλε να τα κερδίσει και το έκανε, όποιοι ξέρουν το ποδόσφαιρο καλά στη γειτονική χώρα επέμεναν πως ήταν θέμα χρόνου να βρεθεί στην κορυφή. Οι ήττες της από την Ουντινέζε 3-1 και τη Γιουβέντους 1-0 θα μπορούσαν να ήταν καταστροφικές, εφόσον νικούσε συνέχεια η Μίλαν. Η ομάδα του Αλέγκρι όμως εξαρτάται υπερβολικά από την κατάσταση του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς και μόλις αυτός δεν βρεθεί σε καλή μέρα, συμπαρασύρει τους πάντες. Η ισοπαλία με την ουραγό Μπάρι και η ήττα στο Παλέρμο έβγαλαν στην επιφάνεια όλο το άγχος.

Η Ιντερ ξέρει πως με νίκη περνάει πρώτη, κάτι που στις 3 Δεκεμβρίου θα ακουγόταν ως ανέκδοτο. Αλλά 15 ματς αργότερα, κάποια από αυτά ανά τέσσερις μέρες, με 12 νίκες και μία ισοπαλία είναι σε θέση να αμφισβητήσει ξεκάθαρα την πρωτοπόρο Μίλαν. Ακόμη πάντως και το ισόπαλο αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή δεν νομίζω πως «χαλάει» τους πρωταθλητές που νιώθουν καλύτεροι και πιστεύουν πως μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος η Μίλαν θα στραβοπατήσει και αλλού. Ωστόσο για τους τυπικά γηπεδούχους αυτή είναι η απόλυτη ευκαιρία τους, αφού η Ιντερ συνεχίζει και στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά την επική ανατροπή επί της Μπάγερν, οι πρωταθλητές Ευρώπης, αποδεικνύοντας πόσο σκληροί είναι για να πεθάνουν, πάνε στο Γκεζελκίρχεν να αναμετρηθούν με τη Σάλκε την Τρίτη. Είναι ένα ματς που ουσιαστικά σημαίνει έναν τίτλο για όποιον νικήσει. Οταν ο αείμνηστος Τζιάνι Μπρέρα έγραφε πως το ποδόσφαιρο είναι θρησκεία και τα ντέρμπι οι απόστολοί του, αυτό ακριβώς είχε στο μυαλό του!

Θυμηθείτε τη νίκη της Ίντερ επί της Μίλαν με 2-0 το Μάρτιο του 1971 για το ιταλικό πρωτάθλημα…



… και το 1-1 στον επαναληπτικό ημιτελικό του Champions League το 2003